logotype
image1 image2 image3


Witam na stronie poświęconej twórczości literackiej uczniów
PG nr 2 Dwujęzycznego w Oleśnie, która ma na celu zaprezentować szerszemu gronu odbiorców talent młodych artystów. Może to będzie ich pierwszy krok do sławy?...

Ewa Wiecha-Jung

Wiosenny podmuch miłości...

Lekki, wiosenny podmuch wiatru

unosi cię myślami

w tęsknocie do Niego.

 

Unosząc się delikatnie nad ziemią,

czujesz niezwykłą radość w sercu.

Czujesz, że wszystko staje się piękniejsze.

Czujesz... po prostu miłość.

 

Myślisz: "Jestem człowiekiem,

nudnym, szarym, zwykłym.

A na mojej drodze staje

niepotrzebna mi miłość".

 

Uśmiech na twojej twarzy

nigdy nie był szczery.

Zawsze ci czegoś brakowało.

Twój uśmiech był pełen nienawiści.

Nienawiści do całego świata.

Lecz nie do niego.

 

Przecież zawsze go kochałaś!

 

I znów nachodzą cię myśli:

"Czym jest miłość?

Przecież ona zawsze wydawała się

taka zwyczajna, nudna, przereklamowana....

 

Bo co jest ciekawego w pocałunkach?

Co jest ciekawego w dotyku?

Co jest ciekawego w poczuciu,

że ktoś cię kocha?"

 

Sama sobie odpowiadasz na te pytania

i stwierdzasz, że - kompletnie nic.

Lecz nie zadajesz sobie pytania:

Czymże jest miłość, skoro każdy

tak jej się domaga?

 

Więc usiłujesz stanąć na ziemi

i wyrwać się z tego dziwnego poczucia

odpowiedzialności za drugiego człowieka.

Człowieka, którego kochasz.

Lecz nie potrafisz.

To dziwne uczucie pcha cię w jego stronę.

 

Jednak udaje ci się stanąć.

Zawracasz.

I już do końca jesteś nieszczęśliwa...

Ale, czy to da się jeszcze odwrócić?

Cathrin Joschko

klasa I a

I miejsce w konkursie "Wiosenne drżenie serca"

"Dawno porzucona miłość"

Siedzisz sam w pustym domu

I myślisz nad różnymi rzeczami

Odczuwasz smutek, żal, przykrość,

Lecz nie wiesz dlaczego?

 

Może to ten pusty dom?

Może twoje myśli cię zasmucają?

Lecz..., o czym tak właściwie myślisz?

Może to jakieś wspomnienia albo obraz przyszłości?

 

I siedzisz tak smutny, ciągle nie wiedząc, dlaczego?

Nawet nie zdajesz sobie sprawy ze swojej samotności

Patrzysz w nicość, pogrążony we własnych myślach

Nie dostrzegając otaczającego cię świata.

 

I nagle rozglądasz się dookoła

I nagle czujesz kłucie w piersi

I nagle łzy zbierają się w oczach

I nagle uświadamiasz sobie, że jesteś sam

Że nie ma przy tobie nikogo.

 

Siedzisz tak smutny i płaczesz

Zastanawiasz się: "Dlaczego jestem sam?"

Po czym uspokajasz się

Znów staje się cicho...

 

I gdy tak siedzisz sam,

Spoglądasz na przewrócone w rogu, stare, dawno zapomniane zdjęcie

Podchodzisz do niego, ocierasz je i wpatrujesz się w fotografię pięknej kobiety.

I znów robi ci się smutno

Przytulasz do siebie zdjęcie i pytasz się: "Jak to się mogło stać?"

Anna Wilhelm

klasa I a

I miejsce w Konkursie Walentynkowym

Więcej artykułów…

  1. "Kochać"